Lilie w tysiącach odmian

 

Należą do najbardziej efektownych kwiatów ogrodowych. O ich walorach dekoracyjnych decydują ogromne kwiatostany, zróżnicowana kolorystyka, a także, u niektórych odmian, piękny zapach

Tekst: Jolanta Piekarz

Większość uprawianych obecnie lilii to odmiany ogrodowe, uzyskane przez hodowców w wyniku wielokrotnego krzyżowania gatunków botanicznych.

Lilie hodowlane, wyselekcjonowane ze względu na piękne kwiaty oraz tolerancję, co do warunków glebowych podzielono na grupy, których nazwy nawiązują do gatunków wyjściowych. Oto najważniejsze obecnie grupy.

Mieszańce azjatyckie. Lilie o dużej odporności co do warunków glebowych i klimatycznych, tolerujące mroźne zimy. Ich ważną cechą jest bardzo zróżnicowana kolorystyka. W grupie występują lilie o czystych, jaskrawych barwach, a także odmiany pastelowe, również dwukolorowe i nakrapiane. Lilie z tej grupy kwitną w końcu czerwca i w lipcu. Wolą stanowiska słoneczne, ale dobrze rosną również w półcieniu.

Lilia azjatycka Pixels Yellow 

Mieszańce orientalne. Pochodzą od gatunków występujących w Japonii. Wykształcają ogromne, często intensywnie pachnące kwiaty. Dominującymi kolorami dla tej grupy jest biały i różowy. Lilie orientalne są z reguły dość wrażliwe na mróz – na zimę wymagają solidnego okrycia lub wykopania i przechowywania w zimnej piwnicy. Za to świetnie sprawdzają się w uprawie szklarniowej na kwiat cięty. W ogrodzie kwitną w sierpniu. Są delikatne – najlepiej rosną w półcieniu.

Lilia orientalna Muscadet 

 

Lilia orientalna Acapulco 

Mieszańce trąbkowe. Powstały na bazie lilii znalezionych na terenie Chin. Są to okazałe rośliny, w dobrych warunkach osiągające nawet ponad 2 m wysokości. Tworzą charakterystyczne kwiaty o wydłużonych kielichach, często pięknie pachną. Kwitną na przełomie lipca i sierpnia. Bez wątpienia należą do ogrodowej arystokracji.

Lilie trąbkowe 

Mieszańce longiflorum. Gatunki wyjściowe dla tej grupy pochodzą z terenów o cieplejszym klimacie, dlatego w naszych ogrodach rośliny te nie występują zbyt często. Lilie z tej grupy wykształcają kwiaty trąbkowe.

Kolejnym krokiem w uprawie lilii stało się uzyskanie krzyżówek międzygrupowych. Stąd też w opisie niektórych odmian znajdujemy dwuliterowe skróty, np. OT – co oznacza, że lilia powstała po skrzyżowaniu wybranych odmian z grupy orientalnych i trąbkowych, czy też LA – grupa longiflorum i mieszańców azjatyckich. Te nowe lilie odznaczają się ogromnymi kwiatami, jednakże nie są zbyt odporne, najlepiej rosną w warunkach szklarniowych.

Bogactwo dostępnych obecnie odmian lilii – jest ich kilka tysięcy – sprawia, że z łatwością można dopasować je do przyjętych założeń ogrodowych, zarówno pod względem kolorystycznym, jak i w odniesieniu do pokroju roślin. Najniższe odmiany, np. osiągające 30-40 cm azjatyckie lilie z grupy Pixie, świetnie nadają się również do uprawy doniczkowej z przeznaczeniem na balkony i tarasy. Wszystkie odmiany długo zachowują trwałość jako kwiat cięty.

Lilia OT Robina 

 

Lilia tygrysia

Leave a Reply