Po co ta ściółka?

Ściółkowanie to nic innego jak przykrywanie wierzchniej warstwy gleby warstwą materiału organicznego lub nieorganicznego. Przynosi ono wiele korzyści roślinom, a ogrodnikom ułatwia ich pielęgnację. Dowiedz się wszystkiego o rodzajach ściółek i samym ściółkowaniu

Tekst: Sławomir Moty

Odkryta gleba to wiele problemów! Każdy doświadczony ogrodnik wie, że ściółkowanie gleby pozwala mu zaoszczędzić wiele pracy w ogrodzie. Nie dość, że zapobiega rozwojowi chwastów, to dodatkowo ułatwia utrzymanie ogrodu w ładzie i porządku, czyniąc rabaty i grządki warzywne przyjemne dla oka. Ponadto ściółki organiczne ułatwiają utrzymanie w niej wilgoci, a rozkładająca się materia wabi miliony pożytecznych organizmów glebowych i dżdżownice, które cenną próchnicę i substancje mineralne wprowadzają w głąb profilu globowego, czyniąc je dostępnymi dla korzeni roślin. Warstwa ściółki chroni także glebę przed nadmiernym nagrzewaniem się latem i przemarzaniem korzeni zimą.

Ściółki można podzielić na dwie grupy: organiczne (kora, kompost, igliwie, łuski kakaowe, zrębki drewniane, trociny, skoszona trawa, węgiel brunatny, słoma, szyszki) i nieorganiczne (kamienie, żwir, tłuczeń, keramzyt, szkło ozdobne, folia ogrodnicza, mata szkółkarska, agrotkanina i agrowłóknina). Oto te najpopularniejsze:

Kora jest najczęściej wybieranym materiałem na ściółkę. Nieodkwaszona doskonale nadaje się do ściółkowania roślin wrzosowatych (rododendronów, azalii, wrzosów, itd.) oraz innych gatunków lubiących podłoże o kwaśnym pH. Odkwaszona ma szersze zastosowanie – dobrze sprawdzi się jako ściółka dla iglaków, kwiatów rabatowych, roślin owocowych i ozdobnych. Warto wybrać korę grubo mieloną – im większe kawałki, tym dłużej będą nam służyć.

Kamienie i tłuczeń wykorzystywane są najczęściej do wykończenia ogrodów minimalistycznych, japońskich i śródziemnomorskich. Doskonale wyglądają na żwirowych rabatach pośród łanów lawendy, traw ozdobnych i bambusów. Wybór różnych kształtów, kolorów i faktur daje nam prawie nieograniczone możliwości aranżacyjne. Kamienie w przeciwieństwie do ściółek organicznych posłużą nam przez wiele lat.

Zrębki drewniane i trociny można wyprodukować samemu podczas cięcia drewna lub tanio kupić w każdym tartaku lub w centrach ogrodniczych (specjalnie barwione). Przed rozłożeniem ich na glebie trzeba je kompostować przez minimum jeden sezon, gdyż „świeże” mogą przyczynić się do utraty azotu z gleby.

Skoszona trawa powinna być dobrze wysuszona, nim zostanie rozłożona. Świeża trawa będzie gnić i brzydko pachnieć. Szybko się rozkłada i jest bogatym źródłem cennej próchnicy. Ponadto jest darmowa i pozwala w łatwy sposób zagospodarować ścinki z trawnika.

Słoma długo się rozkłada, użyźniając glebę i poprawiając jej strukturę. Stosowana jest przede wszystkim w uprawach warzyw (np. dyniowatych, pomidorów i fasoli) oraz krzewów owocowych (np. truskawek i poziomek).

Agrowłóknina to doskonały syntetyczny materiał na ściółkę. Wykonana jest ze specjalnych włókien polipropylenowych, charakteryzujących się nieregularną, posplataną strukturą z odciśniętymi rowkami – pozwala to m.in. na swobodną cyrkulację powietrza i przepływ wody. To uniwersalny materiał do ściółkowania wielu upraw roślin użytkowych (warzyw, krzewów owocowych) oraz ozdobnych (iglaków, kwiatów rabatowych, traw ozdobnych i wielu innych). Do ściółkowania wykorzystuje się tylko czarną (tzw. antychwastową) agrowłókninę! Białą (tzw. okryciową) stosuje się do ochrony roślin przed mrozem. Zadbaj o dobry drenaż, by gleba nie pleśniała! Po rozłożeniu agrowłókniny na glebie warto przykryć ją ozdobnym materiałem – np. korą lub kamykami.

Zalety ściółkowania:

  • ograniczony wzrost chwastów – mniej pielenia

  • mniejsze parowanie wody z gleby – mniej podlewania

  • utrzymywanie stałej temperatury gleby – lepszy wzrost roślin

  • rozkładająca się ściółka użyźnia glebę – nawożenie organiczne

  • pozytywny wpływ na mikroorganizmy – zdrowa gleba

  • mniejsze ryzyko chorób glebowych – zdrowe rośliny

 

Zanim zastosujesz ściółkę, przygotuj odpowiednio glebę!

1. Wykop dokładnie wszystkie wieloletnie chwasty, ale nie przekopuj głęboko całej grządki. Tam gdzie nie jest to konieczne, pozostaw ją nienaruszoną.

2. Rozbij największe grudki ziemi i wyrównaj powierzchnię grabiami, tak by nie było na niej dołków i pagórków.

3. Podlej dobrze glebę, tak by była odpowiednio nawodniona. Rozłóż równomiernie warstwę około 5-10 cm ściółki, tak by nie dotykała pędów roślin.

Leave a Reply